Afgelopen maand was ik in Nederland en ik bedacht me hoe raar ik het eigenlijk vind dat ik me  in twee landen zo thuis voel. Er zijn zoveel dingen zo vanzelfsprekend als ik Nederland ben. Herinneringen komen meteen naar boven. Zoals de kleuren van de NS en de treinstations. In mijn studententijd maakte ik veel gebruik van de trein en als ik op zo’n perron sta reis ik in mijn hoofd weer als student naar mijn ouders. Het is opvallend hoe snel je dingen weer ‘herkent’. Op zich natuurlijk wel logisch want ik heb ik er tenslotte 40 jaar gewoond. Hoe zou het zijn als ik niet naar Frankrijk was vertrokken? Dan zou ik in ieder geval niet op deze manier om me heen gekeken hebben.

Herinneringen
Groen gras en Hollandse koeien.

Hollandse herinneringen

De weilanden, de koeien, de huizen en bekende woonplaatsen en al die mensen op de fiets. Ik zie ze en herken het. Het is allemaal zo vanzelfsprekend, maar tegelijkertijd voel ik een afstand. Het is meer alsof ik naar een schilderij kijk. Ik kijk ernaar, maar ben er niet echt onderdeel van. Ik probeer wel heel erg in het nu te zijn, want ik weet ook dat ik wil genieten van mijn tijd in Nederland. Gelukkig ben ik in de gelegenheid om regelmatig terug te komen. Er zijn genoeg mensen zijn die dat ook willen, maar niet kunnen. Bijvoorbeeld vanwege de kosten of de afstand. Dus snuif ik Nederland zoveel mogelijk op. Om de herinneringen mee te nemen terug naar Frankrijk. Want dan zal ik weer aan deze tijd terug denken.

Herinneringen aan eten?

De eerste paar dagen in Nederland maakte ik vooral foto’s van mijn eten. Broodje kroket, saté, dropjes, kaas en bitterballen. Alsof alles in het leven om eten draait. Ik vond het gewoon banaal worden. Alsof ze in Frankrijk geen lekker eten hebben. Zijn je herinneringen dan zo verbonden door eten? Wat je eet loopt natuurlijk wel door je hele leven heen. We hebben denk ik allemaal wel een gerecht wat nergens zo lekker smaakte als thuis; 🙂 Waarschijnlijk is de verklaring een stuk eenvoudiger en is het gewoon de wet van ‘schaarste’ die me parten speelde. Het eten dat in Frankrijk niet of moeilijk te krijgen is ‘moet’ hier gewoon gegeten worden. En het liefste gaat er nog een voorraadje mee naar huis. De plaats in de koffer van de cadeautjes op de heenweg wordt vervangen door échte mayonaise en pindasaus.

Heimwee

Een ander gevoel dat ik opmerkte was dat ik heimwee had naar Frankrijk. Ik mistte de palmbomen en de bergen. Volop aanwezig in mijn tweede thuisland. Verknocht ben ik eraan; de geur, de kleuren, de omgeving. Ik krijg een warm gevoel van binnen als ik daar aan denk.  Ik stelde mezelf de vraag hoe het zou zijn als ik ooit weer terug zou keren naar Nederland. Zou ik mijn leven in Frankrijk dan ervaren als een droom? Ik zou er maar ‘ruim 3 jaar’ gewoond hebben. Tegenover 40 jaar in Nederland. Als het dan voorbij zou zijn hoe kijk je er dan op terug? Ik heb geen idee. Ik weet wel dat ik mijn hart inmiddels aan twee landen verloren heb.

En stel dat ik weer naar een ander land zou verhuizen zou dat ook weer een plekje in mijn hart veroveren. Moeders met meerdere kinderen zeggen dat vaak. Dat ieder kind weer een nieuw plekje in hun hart verovert, zonder dat het ten koste gaat van de andere kinderen. Zou het zo ook gaan met meerdere landen? Zou ik dat land ook weer omarmen?

herinneringen
Nog een land… Zou het erbij passen?

Mixed Emotions

Op dit moment ben ik weer terug van vakantie. Met mooie herinneringen aan gezellige ontmoetingen, koeien in het weiland, de huizen en straten die zo bekend voor me zijn. Ik koester ze. Mijn hart weer gevuld met bijzondere herinneringen. Ik ervaar gevoelens van blijdschap met een vleugje nostalgie. Mijn hart is een beetje door elkaar geschud.

De lekkernijen staan gelukkig veilig in de koelkast, al zal dat niet zo lang duren, vrees ik. Want naast al die mixed emotions wordt ook hier iedere dag gewoon de universele vraag gesteld: wat eten we vanavond mam?

Meer weten over emigreren en het leven in het buitenland? Je kunt de Emigratiecoach ook volgen via Facebook. Of vraag een gratis sessie aan. Ik kom graag met je in contact.

 

Please follow and like us:
Herinneringen – Twee landen in één hart

2 gedachten over “Herinneringen – Twee landen in één hart

  • 25 augustus 2018 om 9 h 04 min
    Permalink

    Ah ja, het lijkt mij ook heel dubbel en al eens ervaren. Gek om dan in NL te zijn, je mist dan zoveel van het andere land en visa versa. Ik denk dat het, wat je al aangeeft, belangrijk is om in het NU te leven en herinneringen te maken die je voor altijd mee kunt nemen! Oh en in onze koffer gaat mee terug naar Slowakije: kaas, jonge en oude boeren (koeien) kaas, pindakaas (de echte!) en nog wel wat dingetjes. Gewoon, omdat het fijn is om wat herkenbaars te hebben en er extra van te genieten. Ik zei nog tegen Yvon, en wil je ook hagelslag mee? Nou, dat eet ik hier ook nooit dus nee, haha. Je zult zien, dat ze dat straks gaat missen 😉

    Beantwoorden
    • 26 augustus 2018 om 17 h 07 min
      Permalink

      Hoi, dank je voor je reactie. Leuk om te lezen wat jij terug meeneemt!

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.